Tayo ang piloto ng ating buhay

Tayo ang piloto ng ating buhay. Bilang piloto meron tayong sariling eroplano na pinapalipad. Sa bawat paggalaw ay merong kaukulang mangyayari. Tayo ang may kapangyarihan kung saan nating gustong pumunta. Kung gaano kalayo ang gusto mong lipadin.

Sa baawat paglipad ay hindi nawawala ang mga pagsubok. Ang napakaraming pagsubok ang ating kaakibat, minsan natataranta tayo at nawawalan ng pag-asa, pero sino lang ba ang mahihirapan kundi ang sarili din natin. Kaya sa bawat paglipad na ating gagawin, dapat pag-isipang miabuti ang mga kailngan at ang mga dapt ipagsaalang-alang. Minsan huwag taoyng maghangad na maabot natin ang isang lugar na napakalayo dahil kung minsan hindi sapat ang dala nating gasolina para maabot ito.

Sa bawat paglipad ng sarili nating eroplano, Hindi tayo n.awawalan ng mga pasahero. Ang mga pasaherong umaasa at pinagtitiwala ang kanilang buhay sayo.

Kaya't pag-isipan ang baawat gagawin dahil sa bawat destinasyon ng ating buhay ay hindi tao nag-iisa. May mga taong nagtitiwala at humahanga sa atin upang marating natin ang destinasyon ng ating mga pangarap.

Huwag kang magtataka kung dadating ang panahon na hindi ka na kayang paniwalaan ng mga taong malalapit sayo.

Bakit?

Bakit nga ba? Subukan mong sa sarili mo mismo itanong.

Minsan kase hindi mo namamalayan na may mga bagay o mga salita kang nabibitawan na hindi mo namamalayang nakakasakit ka na pala sa iba. Isa lang yan sa mga dahilan, minsan sa sobrang sakit na natatamo nila, hindi nila namamalayan na immune na pala sila. At sa pagdating ng panahon, ang mga salitang binibitawan mo, ay pinapakinggan na lang nila ito pero hindi na nila kayang paniwalaan.

English na tinagalog pa- paulet ulet lang

"I like it, gusto ko to"

"I love you, mahal kita"

"Thank you, salamat..salamat talaga"

Hindi naman ako lihitimong kritiko para pansinin ang mga bagay na ito. Ngunit bilang indibidwal na nakakarinig o nakakakita, hindi ko maiwasang isipin to. English na nga tinagalog mo pa pero isa lang naman ang ibig sabihin. Ang nangyayari tuloy paulit ulit lang ang sinasabe natin.

Pinoy kasi tayo e, nasanay tayo sa ganito. Okay lang pakinggan pero kapag inunawa mo ng mabuti parang ampanget na niya kung iisipin. Ganyan tayo e, tubong malikhain sa pagsasalita at pagiisip. Nauso kasi ang taglish kaya umusbong ang mga ganyang uri ng paguuusap.

Sa isang banda, nakakatulong ito sa atin dahil merong mga bagay o salita ang hindi natin kayang iparating o kayang intindihin kung purong tagalog o purong english ang gagamitin natin. Ganyan ang pinoy, KAKAIBA!

Maswerte ka kung nararanasan mo ang mapapait na pangyayari sa buhay mo dahil dito naalala mo kung gaano kasarap ng buhay.

HANGGANG KELAN?

Ilang beses ko bang mararamdaman to? Ilang beses ko bang kailangang masaktan at walang magawa kundi hayaan kang mahalin ang iba. Hanggang kelan ba ako magpapkatanga sa mundo ng pag-ibig. Kelan ba ako matututo na maging bato at walang pakialam kung merong masaktan o wala. Kelan ting yung pagkakataon na ako naman.. ako naman yung mahal, yung kailangan hindi mawala, yung ako ang kailangan.. hanggang kelan?

"Mahal na din kita" -kelan kita maririnig mula sayo?

Ang hintayin ang salitang mahal din kita ay napakahirap.

Totoo naman di ba?

Sa mundo ng pag-ibig, isa ito sa pinakamahirap gawin. Ang maghintay ng pagmamahal sa isang taong hindi mo alam kung kailan mo makukuha.

Hindi madali ang proseso ng paghihintay. Ang mga bagay na imposible pero ginawa mong posible. Ang magmukhang tanga sa tingin ng iba na hindi mo namamalayan. Ang mga effort na ginawa mo mapansin lang niya.Ang bawat pagsasabi mo ng “ingat ka” na para lang sakanya. Ang mga banat na naiisip mo para lang mapasaya siya kahit para sakanya biro lang. Ang mga kowts na iji-gm mo na tungkol sa pagmamahal mo sakanya. Ang minsang lakas loob na pagkausap sakanya, para lang mabuo ang araw mo. Ang tanging siya lang ang laman ng inbox mo na paulit ulit mo pang binabasa. Halos lahat ng bagay ng na para sakanya nagawa mo na makuha lang ang sagot na “mahal din kita”

Isa itong sakripisyo, dahil sa bawat oras na lumilipas ay umaasa ka na sana balang araw ay masuklian niya ang pagmamahal na kaytagal mo ng hinihintay.

Sabe nga nila ” If loving you is waiting, and waiting is pain then pain is worth having”. Kaya naman kahit merong mga bagay na nagdudulot ng sakit at dahilan para sumuko ka na ay hindi mo iniinda para lamang sa salitang “MAHAL DIN KITA”