Best dare that I'll always accept!

Okay! Parang napansin ko lang na madami ako nakaen kanina, yung iba napicturan ko pa. Haha. 

I had my breakfast with my couz, we ate tortang talong and tuyo, simple lang kame, probinsiyang probinsiya. E masarap talaga, then ayun naiwan ako mag-isa sa bahay kase umalis siya para asikasuhin yung work niya.. 

Four Fuji Apple with Salt

Before the second meal, I was like "what am I going to eat. I thought of getting out, go to Pizza hut, or Mcdonalds or should I order online. I stared for about thirty minutes I think in ze Mcdonalds menu on ze internet but I realized that I don't want to throw my money out instead I must cook or look for a food available in our fridge, then I found Nuggets and Pancit Canton in our pantry.

 Pancit Canton with NOT so Hard Boiled Egg (epic fail yung egg, baboy tuloy) and Nuggets. I added ze nugget sauce  to the noodles. and balance yung lasa, kaya masarap. 

STRAWBERRIES. Actually hindi ko siya nakaen, dapat lang kase tinawagan ako nung tita ko, mother ni Kuya Rhads(matabangutak) na kumuha daw sakanila niyan. E umuulan, tinatamad ako lumabas tapos nakatulog na din. Pambukas na lang siya.

And I tried! :]

Imma try something! Hahaha. Pero di ko to seryosohin, hulahan mo kung ano? HAha. Try ko siya ngayon. Hulaan mo kung ano. MAgbasa ka lang. PEro as usual magkwento lang ako may dagdag lang na konte. HAhaha

Eto eto.. nakakainis! E dapat sa mga oras na ito nasa Batangas na ako. PEro dahil jan sa thesis na yan, hindi pa ako nakasama dail imemeet daw kame ni Sir so ako naman pumunta nga kase hindi siya madalas umattend ng class basta gumawa lang kame ng thesis, e last na meeting namin dapat today kaya naisip ko baka pag hindi ka umattend e me kung anong maling mangyari. Kaya gora bels pero yun pala hindi aattend at magababayad lang kame. Ay bayaran, dating Dean pa naman. TSk tsk. Anyway enough for that, so ayun pumunta kame ng SM Centerpoint ng mga friends ko para kumaen, sa diname dame ng pwedeng pagpilian sa Mcdo pa talaga nauwe ang lahat pero okey lang enjoy naman. Pagkatapos kumaen, naghiwahiwalay kame, actually ako lang pala humiwalay. Haha. Nagpunta sila ng WOF samantalang ako e sa National Bookstore. HAha. I have this weirdy thing na mas gusto mag-isa. Haha. So ayun, nagpunta ako dun, basa basa ng pwedeng basahin ng books at naglaon napatungo ako sa PAPEMELROTI. NAgtingin ng kung ano ano at may binili akong bracelet. After nun nagkita kita na ulit kame tas nanuod ng sine, pero hati na naman kame. YUng iba Corazon: Ang Unang Aswang tapos kame Paranormal Activity yung tig 25. Mejo nakakahilo siya pero okey naman. Yung last part lang yung maganda, hindi ako pwede magreklamo dahil nilibre lang ako. Hindi ako kuripot, matipid lang. Hahaha. 

Mag seven na ata nung pauwe ako, dumaan pa ako sa Rob para maggrocery. Hirap magbitbit kase paper bag siya. Bigat bigat. HAha. So ayun lang, nakikinig ako ng Papa JAck ngayon, wala lang. HAha. May gagawin ako, ttry lang pero hindi ko seryosohin. I don't mean to brag or something, I just wanna try.

What Im wearing; Gray Half Sleeves (Giordano), Black Pants (GUESS), Watch ( Empero Armani) , Bracelets (Papemelroti) Bag (Penshoppe) Shoes (Nike), 

Oha, pasensya wala pa akong DSLR e kaya malabo yung kuha. Hahahaha. Nakakatuwa at mahirap din pala to. Ba yen. Eto pa.

Peace bracelet and Jeepney Bracelet from Papemelroti.

Hahaha. Natatawa ako sa ginagawa ko, makapaglookbook na din kaya. Wahaha. Joooke! Masaya pala to, natutuwa kase ako sa mga fashion artist pero di ko po hilig to. Haha. Pleasured. :) Tama na, nakakabaliw baka madamay ka pa. Thanks!

This ain't fair! I feel so selfish.

Bothered! Super! I don't know. E kase naman yung kapatid ko kung hindi nakapasa waitlisted naman siya. Ako yung nasasaktan kase naawa din ako r. Parang ang sakit lang sa pagkatao ko. Hindi ko matanggap kase nagpromise ako na aalagaan ko talaga siya once na makapasa siya dito akso hindi. Kaya hanap na naman ng ibang school, naman kase. Hindi ko matanggap kase mas matalino yun saken. Ay oo na matalino ako. Hahaha. E pake mo, minsan lang magfeeling. Hahaha. Basta yun. Para kaseng feeling ko ang selfish ko. Isinasama ko din naman siya sa dasal ko na sana makapasa siya pero parang ako ata yung pinagbigyan ni Lord na makapasa sa Logic. Masaya naman ako kase nga nakapasa ako pero parang hindi kumpleto. Akala ko okey na pero nung nalaman kong hindi pumasa yung kapatid ko parang nararamdaman ko yung sakit na mararamdaman ng nanay at kapatid ko. Hindi ko agad masabi pero nasabe ko na din naman kaso hindi ko talaga matanggap. Paano na lang yung pangarap namin dalawa na maging engineer, sabe ko kase siya na lang magtuloy sa pangarap ko at gusto na din naman niya yun e. Basta gagawa ako ng paraan para makuha niya yung gusto niya. Hindi pwedeng hayaan ko na lang na ganun yung nangyari. Ako rin yung nahihirapan, ayokong may nasasaktan sa mga kapatid ko e. Kahit alam kong siya din may kasalanan, parang hindi ko kayang nasasaktan siya, hindi pwede. I must have something to do. Lord, kayo na po bahala samin.

GOD KNOWS WE'RE WORTH IT. :]]]

This day is EPIC!! Super. E kase hinihintay ko tong araw na to kase para dun sa legend na LOGIC subject na yan. Okey bago ako magkwento, ipapaliwanag ko muna kung bakit matter of life and death kapag LOGIC na ang pinaguusapan sa section namin.

Ang balita sa mga nakaraang panahon at henerasyon, wala pang nakakapasa kay SIR ALBINO AMOGUIS. Meron na siguro pero ang sabe pinakamadami na daw yung lima at ginto daw ang tres na grade.Ang legend pagdating sa Logic. Sa totoo lang masarap siya pag-aralan, ang teknik kase dapat alam mo agad ang basic, ze moods and figures. Para siyang algebra, madaling tingnan pero kumplikado. Magaling siya magturo, super. Wala akong masabe, mahirap lang talaga siya. Hindi ko ma-explain, yung tipong kapag tinuturo niya alam na alam mo na pero kapag nagbigay na siya ng homework nga nga ka. Hahaha. Totoo yan pero hindi sumuko ang iyong lingkod, inaral at inintindi ko siya, at proud ako sa score ko nung finals. Bagsak ako, pero highest daw ako. Anu yun? haha. Basta, proud pa din ako, hindi dahil highest kase alam kong tama yung ginawa ko at ibig sabihin nun nagets ko siya. at ayun nga dahil walang pumasa ng finals exam, kelangan namin magremedial Kapag bumagsak ka na dun, HELLO SUMMER CLASS! hahah

So, Friday! Remedial day. The day before wala na akong gana magreview pero nagbasa lang ako. SO kanina, 0800 ako nagising, nagkape, keme keme lang.bago ako umalis hinaplos ko yung santo dun sa altar namin.

" sa tagal mo ng nakatira dito, ngayong ko lang nakita na hinaplos mo si St. Clare ah" sabe ng ninang
" It's a matter of life and death ho, hahaha"
" tingnan natin ang bisa niyan"

Grabe, desperate ba tawag diyan, di naman. Kelangan ko lang talagang maniwala at alam kong hindi ako nila bibiguin. hahaha

 Sa main yung exam. Ibig sabihin walang aircon, ibig sabihin mainit at ibig sabihin hindi nakauniform Haha. So mga 1230 ako nakadating sa school, 1pm pa yung exam. Hindi agad  ako dumiretso sa room kase wala pa din yung iba dun. Tapos mga 15 minutes before 1 umakyat na din kame. Nakita ko si Sir at bigla akong kinabahan na parang inlove. Hahaha. Grabe, madame din kameng kasabay na ibang section. Naghintay muna kame ng 15 minutes bago magstart kase wala pa din yung iba.Kumakanta pa akme nung classmate ko ng I wont give up tsaka Never say never. Hahaha. So after 15 minutes, nagsalita si sir, merong mga tinawag na names with our corresponding numbers. Ang alam ko eto yung mga hindi nakapgpapirma ng Regi(stration card). E kaso kasama ako

        "number 24, Mendoza"
        " Sir (sabay taas ng kamay), number 25 ako"
pero mukang hindi narinig ni sir kaya lumapit ako.
         " sir number 25 po ako, mendoza"
         "men....doza, oo nga 25"
tapos meron akong nakitang numbers, 1.37 ata. basta ganun. e di umupo na ulit ako at napaisip. Ano kaya yun, tapos biglang sabe ni sir.

        " to those who were called, you need not to take the xam"
        " ano daw? " sabe ko. Ang pakinig ko kase "you need to take the exam" kaya parang ewan, tapos bigla na silang nagtalunan.

          "you may leave". ayan ang huling sabe ni sir.

Lumabas na kameng nagyayakapan at nanginginig sa tuwa pero sabe nung classmate ko, ano daw ba talaga. Baka mamaya kame daw pala yung bagsak kaya tinanong namen kay sir kung ano daw kame, sabe niya pasado na daw. Grabe talaga yung sigaw at tuwa namin. grabe talaga. Super yung saya. Alam mo yung pakiramdam na pumasa ka sa ganung klaseng subject ng walang awa sa prof kundi dahil nag-aral ka talaga. Highest daw ako? Ewan sabe lang nila pero highest man o hindi tres pa din yung grade. Okey na yun. Ginto na yun e. Hahaha.14 lang kame nakapasa kaya naman sobrang saya pero may side din ng pag-aalala dahil yung hindi nakapasa kaya kukuha pa sila ng exam. After nun umattend kame ng seminar, habang umaattend kame, nagtetext yung iba namin classmate na nagpaptulong. Todo suporta kame kase gusto din namen na makapasa sila. Kahit napapansin na kame na hindi nakikinig pero nakikinig naman kame, tinutulungan lang namin yung classmates namin. So ayun, hanggang dun na lang muna, mahaba na e. Pero thank you Lord, thank you talaga. You never fail me.

S-T-R-E-S-S!!!!!!!!

Wow! Tagal na palang hindi ako nakakapgpost ditey. Super busy ampota! kulang na kulang yung oras namin/ko. Grabe lang, sumilip lang ako dito. Sinisipon pa ako. Paano ba to? meron pa kameng recitation sa Logic bukas, FALLACIES! shet! sana maintindihan kita! Bahala na si bri saken. Sige na babye na. Kelangan ko na talagang magaral!..

PUTOGRAFT

Hello! Wala, paalis ako ngayon. Magpractice daw ng dance. CHA-CHA. Hahaha. Para sa prod namen sa HUMA, for finals. Epic much. haha. Basta..

Bigla kong naisip yung putograpee na naman. Sumasakit ang puso ko kapag naalala ko na wala akong matinong camera. Shit talaga, Hahaha. Tapos naalala ko si Kuya Pabee. Professional putograpeer sa tumblr. si PUTOGRAFT. Hanapin mo na lang. Siya yung parang nainspired ata ako. ewan ko. Hahaha.  Anggaling niya kase, super. Yung mga photowalk tsaka macroshots niya. Amazing! Sana mameet ko siya one time. Sana talaga, dream come true yun. Basta anggaling niya. Haha

O maligo na ako, super late na ako. hahaha. Ingat ingat!

SHIT happens!

teka teka. Note: Mejo harsh na word ang mababasa mo. Mabuti pang wag mong basahin baka magsisi ka. hahaha. Basahin mo na para mamatay ka na. Joke! o eto nangyare saken today.

SHIT! oo, grabeng araw to. E panget talaga. Taenang stat yan, hindi ko matanggap. Math yun, mundo ko yun. Pero bakit mababa ko, napaka careless ko talaga. Shiit! Masakit sa pagkatao, grabe lang. Hindi naman ako bagsak, ambaba lang ampota!!!!! Ayoko na. Pano na yan, pano na kinabukasan ko. HAhaha. OA na. Osiya nawala ako sa mood, may nablitaan akong namatay daw na schoolmate ko nung HS. E kilala ko yun, grabe! Babayoo na nga lang.

Hello there!

Goodmorning! uy wag ka mukang mabigat pakiramdam ko ngayon. Wahaha. Joke lang. Ayaw mo maniwala? eto o nakikinig nga ako ng cover ni C.Grimmie ng I will always Love you ni Whitney Houston. hahaha. Drama e, e magaling siya talaga. Hindi si whitney, si Christina. HAhaha. Pakebels mo? wala! Wala lang ako magawa, gusto ko magsoundtrip. Sisimba kame e, hindi paako naliligo. Hahaha. E naliligo pa ang mame e, uy magsimba ka din. Ash wednesday kaya! di mo alam no? ako? uy alam ko yan! catholic school ako galing. ahahha. Humahangin na. Ayan mejo gumagaan na pakiramdam ko, aching! haha. Aayusin ko na talaga closet ko mamaya, ay ewan. Ang gulo, nasisisra yung pagkatao ko pero teka lumabas na ang mame sa Cr kaya maligo na ako, May kasunod to. AHhaha. Baboooo. Love kita! Hindi diya pala! oo si kimpoy! si kimpoy! ahahahaha. Iloveyou kimpoy! :))

Sitting here in the same corner! This Day!

uh yeah this day! Wala lang, di naman perfect pero happy. Hahaha. PAti araw kelangan perfect na din? ewan ko sayo. Hahahah. So it went good. Bakit? teka lang. Wag masyado psyched ah. Kukwento ko na. Hahaha. Ay meron akong bigla naisip na isama sa blog na to. Eto na eto na! wushoo. Boombalooogs! ano daw! hahahah. Mahal kita. Chos! muntanga pati sa blog. Hahaha.

So ayun, maaga ako naligo kase magreviw pa sana ako kase nga may quizz daw pero di din naman nakareview, nanuod lang ako ng Junior Masterchef Australia II. Wag ka favorite ko talaga yan? gusto mo din? Wag na ako na lang. Hahaha. So ayun, di ko din naman natapos kase mga bandang 0740 umalis na ako ng bahay. Nilakad ko lang palabas ng village, wala trip ko lang naman. MAaha pa e. So yun kung ano ano ulit iniisip ko. Hahaha. Pero nakasakay naman ako agad. Sa LRT, wushoooo, nakaupo ako pero juskooo, grabe epic yung amoy nung katabi ko. Alam mo yung amoy ng mga pinapahid na aroma therapy something chuchu. Nahihilo ako ng bongga, hinihintay ko bumaba ng cubao yung matanda pero hindi pala. Grabe na lang , buti meron akong dalang pamaypay. Grabe grabe.

So ayun, nakarating ako sa school, mainit, oo grabe, chika chika tapos dumating si mam. Aba at highblood ata. Grabe yung approach na, parang kung anong may sumabog sa katawan niya at ganun siya kasungit. Buti na lang at nagexam na kame, aba nakaktuwa halos lahat tala nasagutan ko at highest ako. Wahahahahha. Sarap sa feeling, sariling sikap yun! Hahha. Oh yeah! oh yeah! Inggit ka? wag na mag-aral ka lang. hahaha.

At eto nakuha ko na yung mga jelly names ng kapatid ko, naubusan ako ng pera. hahaha. Grabe lang pro ambango talaga nung jelly names. Hahha. Umaamoy sa bag ko talaga. tapos merong somehting Puerto Galera na balak yung classmate ko. Gusto ko sumama, gusto ko sa puerto Galera pero naisip ko uyyyy! butas pala yung bulsa ko. Siyet lang sumakit yung puso ko. Iniisip ko kung uutang ako sa nanay ko, wooh. Baka hindi ako bigyan pero gusto ko talaga pumunta . Serious! totoo! hahaha angkulet!

Hahaha. wala natawa lang ako, mukang wala naman atang maganda kong nakwento. Hahaha. Makitawa ka na lang din parang si budoy. Be happy be budoy! ansabeeee?? ahhahaha. Ossiya bahala ka kung tatawa ka o hindi, buhay mo yan. Hindi ko hawak buhay mo uy. Buhay ko nga di ko mahandle ng maayos, yung sayo pa kaya? Kapalmoks mo ah. Hahah. Joke lang!

PHOTOGRAPHY!

Nakita! Nagustuhan pero hindi ko makuha. Hayy buhay! Hindi ko alam kung pasyon ko to o bigla ko na alng nagustuhan. Hindi ko na naman maintindihan kung anong gusto ko sa buhay. Napaka free spirit ko ata. Ewan ewan. Basta take lang ng take. 

For quite while bigla na lang gusto ko ng photography. I love capturing stolen moments, yung totoo. Yung walang pilit na ngiti, yung moment na nacaptured mo na parang napatigil mo yung oras. Alam mo yung ganong feeling. Ah basta ganun yun. Hahaha. eeee. Ang hirap naman wala ako pambili ng magandang camera, pinatgtitiyagaan ko lang yung Digicam ko na nangangain ng battery. Huhuhu. Gust kong mapatigil yung oras gamit yung camera ko. Hindi ko hilig kunan yung sarili ko pero nagiging masaya at free ako kapag kinukuhanan ko ng litrato ang ibang tao. Dunnow why. Ang awkward lang noh. Tapos ang gusto ko pang cam yung vintage. Hindi man film based basta vintage tingnan. Ayoko nung malalaki, yung compact lang talaga. I want to see things beyond the reality. Anu daw? Basta. Wish ko magkaroon ng matinong camera. SAna sana sana... kahit 2nd hand lang. Kahit yung pentax lang. Picturan kita gusto mo.hahahha.

 I can express myself through it. I want to stole moments against the unstoppable time. 

Cebu-Bohol Tour (naalala)

Naranasan mo na bang mawalan ng makakasama? Sa gitna ng dilim di alam ang pupuntahan.

Mukhang walang koneksiyon yan sa ikukuwento. At this moment Im having this addiction to Kean Cipriano and PAraluman vocalist. O hindi na ako mag-english baka mamali. Hahaha. My obssession, ayoko ng false gramarring! Hahahaha. Chuching! ewan ko ba, Baba talaga self-esteem ko. Nyeta noh, nyeta talag! haruuu! Game! Game ! Game!

Naalala ko lang bigla yung tour namin sa Cebu- Bohol. Baka  hindi mo pa alam, Tourism Student po ang inyong lingkod ngunit hindi ito ang aking pasyon, nakahiligan ko na lang din. Peer pressure ika nga ay naging sangkap para matuloy ko to. Hindi ako psyched that day, dunnow. Ewan talaga. Im all alone that moment, yung parents ko 1pm na ata dumating. So, I went to Sm Marinikina to buy something chuchu. Siyempre tour yun so kelangan ng ganito ganyan. Bumili lang ako ng damit, isa lang yun at hindi ko na makita dun yung mga gusto kong bilhin. Gulonh gulo pa ako nun kase gusto kong bumili ng shoes pero kulang ang datung. So, punta punta din ng Sta. Lucia, kumaen and ayun bumili na din. DUn na kame nagkita ng parents kow, mga 6pm na ata kame nakauwe ng bahay. Nagimpake, saktong sakto lang talaga ang dala kong damit. Walang labis walang kulang.

Next day, Tour na! Hindi talaga excited. Parang walang gravity na humihila saken para maging masaya at maging excited. Umarte nog. Hahaha. Dapat excited ako kase first kong lilipad, lilipad talaga. HAhaha.

First day, First day. So init in Cebu. Grabe lang. As usual historical places ang mga unang pinuntahan, I've decided na hindi ako bibili ng madaming pasalubong. Konti lang pati T-shirt hindi na rin. saktong mga pang-display something chuchu. Mukang naging masaya yung time na yun, may nagtext saken. Napangiti lang ako. Ngiting masaya nang kasama siya.So ayun, layo niya kase kaya text lang inaabot namin. Anu daw? Hahaha.

Nagiging excited na mga pangyayari nun, nagiging adventurous na. Tapos biglang may tumawag saken. Ay naman! Sumaya lang talaga, nabuhat ko yung friend ko sa sobrang katuwaan. Hahah.

Pero teka lang, nawala ako sa mood. HAhaha. OO e, pasensiya na. NAwala e, ayokong pilitin sarili ko. HAhaha.

" Kaya ko ng palitan si nakaraan para ikaw ang manatili at maging aking kinabukasan"

Well, as of now humihihgop ako ng kape. Madaming nasa isipan ko,hinfi ko alam kung ano ba talaga pero alam ko madami talaga. Masasabi kong pagod ako ngayong maghgapon dahil 2am kami umalis galing Batangas, dumating ng 5am tapos by 7am pumunta ng St. Benilde kase meron ngang family day. Pag-uwe namin mga 2pm na, natulog agad ako kase magsisimba pa ko ng 5;30 sa St. Clare pero hindi ako nagising. Nakakinis lang, nagbalak pa ako pumunta ng Robinson kase di ko maintindihan ang nararamdamn ko, gusto ko alng mgaunwind poro hindi ako natuloy kase umuulan naman. Take note lalabas na lang ako ng gate nun pero hindi natuloy.

So eto na, mukang nasa mood na ako, tinignan ko agad kase yung account niya, bigla na alng ako na-emo. hay nako ewan lang. Biglang may mabigat, pero kung boring ka na magbasa wag mo ng basahin to dahil parang emo ako. hahahahah. sabe ko nga eto yung diary ko, yung totoong mga salita na nararamdaman ko at hindi basta sa isip lamang. Ay napapalayo na yung kwento ko. hahahaha. eto na talaga siya, eto na..

Hmmmm. Ano ba dapat? Mukang sasabog na talaga ako, parang masarap lang ipagsigawan kung ano ba talaga tong nararamdaman ko. Ang hirap lang talaga. Alam mo yung parang kapag sinigaw ko siya ngayon mamatay ako bukas. Anggulo di ba? Magulo talaga, pero ganito talaga ako e. HIndi ko kayang aminin ang nararamdaman ko lalo na kung alam kong malabao. Hindi ako takot masaktan o kung ano pa man. Hindi lang talaga ako yung tipo ng tao na kayang ipagtapat ang nararamdaman, mas pipiliin ko pa kase na mahalin siya ng patago lang, ng ako lang kase hindi namna ako naeexpect ng kahit na ano sa mga bagay na to e. Mas gusto kong hindi nila nalalaman dahil baka magkalayuan at kung ano pang mangyare. Yun ang kinatatakot ko sa lahat. Pagiging casual na nga lang ang pinanghahwakan ko para mapalapit sakanya mawawala pa. Di na uy.  Ayoko na yung mga pangyayaring lalayo ang tao saken dahil lang sa mga walang kwentang nararamdamn na to. e pwede naman siyang pigilin at itago na lang di ba? Palying safe na kung playing safe, mahal ko lang talaga ang komunikasyon sa mga taong nakapaligd sa akin.

O ano? kaya mo pang mag basa o talagang nababaduyan ka? E magtiyaga ka na, buti nga nakita mo tong blog kong to e. Diary ko to kaya hindi ko siya pina-public.

Ang sabe ng friend ko, "Anong balak mo? Wala ka ba talagang balak o move o wareber?"
Ang nasabi ko lang wala talaga, wala. Ang tanging mahalin siya ng palihim ang kaya ko alng gawin. Sabe niya, hulog na hulog na daw ako. And narealized ko na OO nga. Grabeng pagkalugmok to, pero masayang pagkahulo to.
 Naisip ko na minsan na

 " Kaya ko ng palitan si nakaraan para ikaw ang manatili at maging aking kinabukasan"


Oo ganyan na kalala yan. Hindi ko na alam talaga. Sana magkaroon ako ng sign kung ano mang pwedeng mangyari. Minsan lang talaga ako magmahal pero pang matagalan. At sana magawa ko ito ng matagalan.

Happy Birthday boiii(tawagan na yan samen sa batangas)!

Yan ang aking kapatid.  Next siya saken so bale second siya samin magkakapatid. Malamang. Hahaha. Birthday niya kase kaya bida siya ngayon dito. Namimiss ko na din to. Minsan ko lang kase makita at makausap kase nasa batangas siya.

Madalas kame magkwentuhan, close kame niyan. Sanggang dikit pero palagi din nag-aasaran. Talo ako niyan sa asaran e. Ewan ko ba diyan taas din kase ng pride. Hahaha. Dami lageng kwento at benta ang mga jokes niyan. Kahit ang inay pala hindi siya keri kase nga mataas ang pride. Ang tatay lang ang nakakapag pasuko jan. Close sila as in sanggang dikit din.

16 years old na siya pero mas matangkad pa saken. Huhuhu. Napagiwanan na ako ng mga kapatid ko sa tangkad. Ako na ata pinakamailiit samen. Wawang donna. Hahaha. Ano pa ba? o sige puro complinet na lang ilalagay ko dito. Hmmm. Magaling ako sa math (wahahaha. nagyabang, sa algebra lang at trigo teh, never ang geo) pero mas magaling siya. Halimaw yan sa math, ewan ko kung saan saang kisame niya nakukuha yung mga sagot. Hahaha. Pero ang sabe nga pag magaling sa math mahina sa English. OO, aminado kame. Hahaha. Pake ko naman, madali lang yun. Hahah. Ano pa ba? Naglalaro din to ng badminto, varsity din siya sa school niya at school ko pala dati yun. Hahaha. E ako din varsity din. Ang hindi niya lang ata tinake e yung CAT namin, kase kung ano pinapasukan ko date ginagaya niya. Hahaha. Joke lang boi. Yun nga, CAT nga lang kase nahihirapan siya dala-dalawa yung asikasuhin. MAhirap yun, naranasan ko na. E siya varsity ang pinili, ako both. Oh bongga na naman ako dun. Hahaha.Astiig tong batang to pero simple lang. Tahimik at seryoso sa una pero pag nakausap mo na nakakabaliw.

Hopefully this coming school year e kasama ko na siya dito. Sa PUP din siya papasok. Civil Engineering. Buti pa siya makukuha niya yung gusto niya, deh joke lang. HIHIHI. Ayun, gwardiyado yan saken pag andito na. Aalagaan ko talaga yan. Di kase sanay yan na napapalayo sa inay at tatay. Prinsesa sa bahay yan pero alam niya mga responsibilidad niya.

MAHAL NA MAHAL KO YAN. DI KO SIYA PWEDENG PABAYAAN, RESPONSIBILIDAD KO SIYA, SILA. WALANG PWEDENG MANAKIT SA KAPATID KONG YAN KUNDI AKO LANG, jke lang. hahaha. WAG NA WAG LANG TALAGA, MAPAPPUTUKAN KO KAYO NG KALIBRE KWARENTAYSINGKO. AHAHAHA. KAYA DON'T DARE!

It's more fun in PUP.

Today was effin fun though some things fall into wrong places. I woke up early kase (wahahaha. naubusan agad ng english! Sabe ni pinsan "don't english me, Im not graduation") pupunta nga kame sa school to watch the Cultural Presentation and Coronation night. Ang sabe kagabi ng mga kaibigan kong tunay e 10 daw tapos naging 9am. So, ako naman sige okey lang kahit anong time wag lang talaga papalit palit at malalte pa. Ako kase yung tipo ng tao na ayaw ng nalalate, lage akong sakto kung dumating.

Nung umaga na, nagtext sila na 10 na lang daw. So okey lang sige, nuod nuod muna ng movie tapos biglang 11 na daw. Aba! shemayys na! Ayokong nasasayang talaga yung oras ko. At ayoko ng pabago bago ng isip. Inip na inip na ako kanina kaya naman umalis na sin ako ng ewan. Buti na lang andun yung iba kong classmate kaya gumora na din ako. Hindi ko pa maintindihan yung isusuot ko kanina kaya naman nagdala ako ng extra shirt. Buti na lang ready ako kase nagamit ko siya. hahaha.

So ayun pagdating ko sa school mainit, nakablack pa naman ako. Nagstart na yung Cultural Presentation, nanuod at nagpicture kame. Cheer cheer na din. Hinihintay na lang namin magstart yung Coronation night kaya kumaen muna sa Jabi. Nakakwentuhan ko na naman si ate shery, yung girlfriend ni kuya Miah. Oo siya yun. Andami nameng similarities. Hahaha. Napagusapan din namin yung mga girl crushes namin. Hahahah. ANg adik talaga namin. Nakita kase namin si mulan kanina, e crush ko yung batang yun. Hanggaling talaga kumanta. Epic ang lola. Tapos kase singkit, natutuwa ako sa mkga singkit talaga na girls. Ewan ko ba. Hahaha. Appreciation kase yun, yung iba kase inggit lang at mga imbyerna. Hahahaha.

So ayun, nagstart na yung event. Todo suporta sa aming representative. Gumawa pa ako ng doodle fransign para sakanya. Halos maubos na yung boses ko kasisigaw kanina. Wala ng natirang poise sa akin. Hahaha. Pero fate made us to feel forlorn. Hindi siya napili sa Top 12 pero may award naman siya. So, nagkaroon kame ng ibang bet. Ka-batch din namen. Pero kahit sino na alng din. Naki cheer na lang din kame. Top 5 na. Nakooo. Lahat first year, umalis na kame at nagpiksur piksur na lang. Umuwe.

Umuwe akong lutang. I dont know what happened to me. Really don't know. Hindi ko alam kung paano ako nakauwe though alam ko naman na literal pero yung wala ka sa sarile. Kung ano ano nasa isipan ko pero actually isa lang. Hahaha. Si thekillersmile lang naman. ganun na ako pag mag-isa na alng. Kung sino sino naiisip. Hahaha.

Si thekillersmile? sino nga ba siya? hahaha. Taga malayo siya. Kaya pag naalala ko lang yung smile niya okey na. Kahit sa isip lang. :)

Si IDEAL my gift saken. :)

After my birthday! Minsan ko lang ipagyabang yung birthday ko pagbigyan mo na ako. hahaha.

The day after my birthday nalaman na nga nila na birthday ko kahapon. Nakakatuwa puro belated lang. Pero okay lang, mahal ko pa din sila. Mapagmahal lang talaga ako. Hahahah.

So ayun, hindi naalala ni Ideal BF yung birthday ko peo naalala nung girlffriend niya. Binati niya din ako tapos iki-kiss na niya ko, mejo umarte ako at napasigaw na ewan. Hindi natuloy. Ba yen! hmp! hmp! ahahaha. Pero okay lang. That day went so good, as far as I remeber. hahah. Nung pauwe na kame, kase wala ng class, nagbabye siya tapos kiss na. Beso lang naman. Hahaha. Ancute! wala nakakatuwa lang.

Halah hindi ba ako malalagot nito kay shy? Alam naman niya e, ahahah. Tsaka hindi ko naman siya aagawin. Ideal lang uy! hahahah. Natutuwa lang ako sakanya tsaka sumasakay lang kame sa trip ng bawat isa. Alam niyang meron akong blog tungkol sa kanya pero hindi niya mahanap. Ang alam niya nasa tumblr. hahaha. Well, wag na lang ipaalam Nakakahiya ata.

Ang masasabi ko lang. Thank YOU!

19th birthday!

Don't need make up to cover up,being that you are is enough!

O walang kinalaman yan sa ikukuwento ko, pinapakinggan ko lang siya para inspired ako magtype.

Where should I start? So many effin ideas in my mind. But then here it goes, hindi ko to matatapos kapag hindi ko sinimulan.

JANUARY 29th! Yeah, It was my day, but before it came. Meron akong kaartehan na ginawa. Hindi ako nagparamdam ng mga ilang weeks din, no text to anyone. I hide my birthdate on facebook. I just want to know who can really remember my day. OO maarte ako, pakialam mo ba? hahahah. And then birthday ko na.

Maaga ako nagising, 6am sa St. Clare sa Katipunan. Pagkatapos ng mass, nag-breakfast ako sa McDo. O di ba? Ang emo naman ng araw ko. Actually, I did'nt expect anything on this day. Basta makasimba ako okey na at andito ang pamilya masaya na ako. May ilang bumati nung gabe, yung iba tinatanong kung ngayon daw ba talaga yung birthday ko. Hindi pa mga sigurado pero it's okay. No big deal. at ayun na nga umuwe na ako sa bahay kase by 11am aalis ako at sasamahan yung kapatid ko sa Sintang Paaralan sa PUP. Exam niya kase so ayun ako, ako alng pwede sumama sakanya. Sabe ng nanay ko umuwe daw agad kame kase maghahanda daw siya kahit konti lang. Sabe ko wag na, tama na yung spaghetti na lang. Favorite ko kase. Hahaha. Bianti na din ako ng mga tita at tito ko. By 11 am ayun na nga, pumunta na kame ng PUP. At expected na sobrang dami ng tao, ako yung kinakabahan sa kapatid ko e. hahahaha. Mahal ko akse yung kapatod ko, gusto ko kasama ko siya dito sa Manila e. Ang alam ko 2hrs yung exam nila kaya nagpunta muna ako ng Sm Sta. Mesa para naman malibang libang.

Nang nasa SM na ako, may nakita akong Book Fair. I love books, alam mo yan, kung hindi mo alam e di eto na alam mo na. Sinabe ko na. Siyempre SciFi una kong hinanap pero parang wala akong magustuhanl. Nakita ko yung book na something related to Interior Designing. Iba pakiramdam ko kapag nagbrowse ako ng ganun. nakakarelax! o yeah! Relax! so ayun tingin tingin, biglang nakabitaw yung isa kong kamay, at hala napunit yung book. Hindi ko alam kung may nakakita o wala. Hahah. Ibinalik ko an siya sa shelf. Hahaha. Pumunta na lang ako ng fooodcourt, as usual SHAWARMA my loves ang kinaen ko. wohooo. sarap. Tapos nag-DOODLE. Proud ako sa ginawa ko.

Para mabilis yung kwento, binalikan ko na yung kapatid koa t umuwe na kame. May balak kaming manuod ng sine pero nagtext yung nanay ko, umuwe muna daw ako at magblow ng cake! wow! may cake pa ako! hahahaha. Yihey!

Pag-uwe namin sa bahay, merong cake! 3 greenwich, Pansit Malabon, Spaghetti, Coke and royal. Simpleng handaan pero ang saya din. Ang sarap nung spaghetti. Masaya ako, tapos meron na ding mga bumati galing sa text.

Mga bandang 6:30 pm nagpunta kame sa Robinson Metro East para manuod ng My CACTUS Heart. Masaya pero mababaw lang yung kwento, nakauwe na kame bandang mga 9 na.

Ayun, natapos, naging masaya! Masaya talaga. 19 years of existence and still existing to strive hard and trying to be happy and be myself.

Hello to you!

Uy! Buhay pa pala tong blogspot ko. Well, namiss ko lang naman magblog ng kung ano ano.

Hello Diary na din! Tagal kitang hindi nakausap ah. Nanahimik lang bigla tong kamay ko, tinamad magtype pero yung utak e hindi tumitigil sa pag-iisip sa mga bagay. Dont you worry my labs diary, eto na oh kakausapin na ulit na kita ng madalas. Madami na ulit ako ikukwento para naman hindi na ako ma-emo. Joke lang. Hindi ako emo na, tinatamaan lang ng pagka-forlorn minsan. Hahahah. OO baliw ako. tseh, basta namiss kita. Excited na ako magkwento sayo. Eto na, eto na! teka Good morning muna pala! hahahaha.